Eetbaar onkruid

collage van veldzuring

Tja, wat is onkruid eigenlijk? Onkruid zijn gewone planten die op plaatsen groeien waar ze ongewenst zijn. In de tuin en op het balkon zijn we vaak bezig met het verwijderen van onkruiden. Een vervelende klus maar wist je dat een deel van die onkruid planten ook eetbaar is? Eetbaar onkruid, dat maakt het wieden een stuk leuker.

Heb je geen tuin? Ook langs de weg, in parken en velden groeit eetbaar onkruid. Die zou je ook kunnen plukken, dan ben je aan het wildplukken. In dat geval moet je natuurlijk met een aantal zaken rekening houden. Zoals: groeien de planten niet teveel bij een autoweg, lopen er niet veel honden of vossen in de buurt of is er misschien gespoten met pesticiden?

5 maal eetbaar onkruid

In ieder geval is het heel leuk om onkruid te verzamelen om te eten. Eetbaar onkruid zorgt voor wat extra smaken op je bord en is helemaal gratis en nog gezond ook. Toch kan het een hele stap zijn als je het niet gewend bent om wilde planten te eten. Misschien vind je het eng omdat je het moeilijk vindt om de planten te herkennen. Niet gek, want er bestaan ook gemene giftige planten. Laten we daarom eenvoudig beginnen met planten die we makkelijk kunnen herkennen.

nummer 1: Brandnetel

brandnetel

De brandnetel is misschien wel de meest eenvoudig herkenbare plant. Brandnetel zal niet makkelijk worden verward met een andere plant. Er bestaan weliswaar twee verschillende soorten maar van beide zijn de jonge bladeren eetbaar. Jonge bladeren zijn de bladtoppen. Die kan je het beste plukken, natuurlijk wel met handschoenen. Er kan een heerlijke soep van gekookt worden of een lekkere pesto van worden gemaakt. Brandnetelstamppot is ook een lekkere maaltijd. Wanneer de bladeren even verhit worden is de ‘prik’ eraf. Bij het maken van pesto moet je daarom de bladeren even in kokend water houden.

nummer 2: Paardenbloem

De paardenbloem zal ook iedereen wel herkennen. Die grote gele bloemen die tot leuke pluizenbollen uitgroeien. Er zijn helaas wel nog meer gele bloemen die erg op de paardenbloem lijken. Echter wanneer je goed oplet hoe de plant groeit kan je je niet vergissen. De stelen van de bloemen moeten net als de bladeren direct uit de grond komen. Een steel heeft één bloem. Ook kenmerkend zijn de holle stengels waar melkwit sap na het plukken uit stroomt. Let je hierop dan is het veilig plukken. De jonge blaadjes zijn fijn geknipt een bittere, maar zeer gezonde, toevoeging aan een salade. Vind je de smaak te bitter dan kun je ook uit de wortels eigen molsla trekken. De molsla blaadjes zijn lichter van kleur, super mals en nauwelijks bitter. Hoe zelf molsla trekken is een leuk onderwerp voor een volgende blog, dat houd je van me tegoed. Ik las ook recent een leuke blog om jam te maken van paardenbloemen. Ook leuk om eens te proberen.

nummer 3: Veldzuring

veldzuring

Zuring is een plant die je misschien ook wel kent. In weilanden staan vaak wat roodachtige pluimen. Dat zijn geen bloemen maar de roodachtige zaadjes. Soms zijn de weilanden bijna roodgekleurd. Boeren zijn er niet blij mee want het vee eet niet graag zuring. In dat geval gaat het om ridderzuring. Er zijn meerdere soorten zuring. Alle soorten zijn wel te eten maar het lekkerste is veldzuring. Veldzuring kan je ook niet met andere zuring verwarren omdat het smalle, pijlvormige bladeren heeft. Zuring is, zoals de naam al aangeeft, zuur. Een handje veldzuring blaadjes aan een salade geeft direct een frisse smaak. Of vul er een omelet mee, een handvol toegevoegd aan twee eieren is voldoende. En dan kan je nog zuringsoep maken. Alleen heb je dan om1 liter soep te maken wel 300 gram blaadjes nodig. Veel werk om te plukken en er zijn veel planten voor nodig. In mijn moestuin heb ik dat wel maar in het wild plukken kan moeilijker zijn.

pijlvormigblad van veldzurind

nummer 4: Zevenblad

zevenblad

Zevenblad is de schrik van menig tuinbezitter. Het wordt niet voor niets ook wel tuimansverdriet genoemd. In het wild kom je het veel minder tegen. Geen probleem als je geen tuin hebt en alleen een wildplukker bent, iedere tuinbezitter kan zevenblad missen. De plant heeft witte bloemen in schermen. Zoiets als fluitenkruid dus. Er bestaan veel planten met witte, schermbloemige bloemen, waaronder een paar heel giftige soorten. Gelukkig kan je zevenblad  makkelijk herkennen aan het duidelijke blad. Ondanks dat zevenblad door tuinbezitters niet gewaardeerd wordt is het een lekkere plant. De jonge bladeren zijn gestoofd als groenten te eten. Er kan heerlijke pesto van worden gemaakt. Een soepje van de bladeren is ook heerlijk. Natuurlijk ook hier moet de soep op smaak gebracht worden met ui, knoflook en wat room. Maar het smaakt best na een middagje wieden.

het blad van zevenblad

en het laatste eetbaar onkruid nummer 5: Kleefkruid

kleefkruid

Dit onkruid lijkt niet op een ander soort plant. De bladeren lijken nog het meeste op lieve-vrouwe-bedstro. Kleefkruid wordt veel groter. Het vormt lange, kruipende stengels. Daarnaast doet de plant wat de naam beloofd. Het kleeft met kleine weerhaakjes aan bijna alles. Het is geen vervelend onkruid want wanneer je in het voorjaar de planten uittrekt, verdwijnt de plant uit je tuin. Die paar die achterblijven vormen zaadjes zodat ik volgend voorjaar veel kan uittrekken in stampotten, salades en soepen kan verwerken. Jonge planten zijn het lekkerst. Het kleverige verdwijnt door de plant 1 minuut in kokend water te houden.

Al het eetbaar onkruid is een welkome aanvulling op je menu. De wilde planten zitten bomvol met mineralen en sporenelementen die in de gekweekte groenten nog nauwelijks voorkomen. Het mooie is dat er nog veel meer onkruiden zijn die het proberen waard zijn. Ik ga er nog meer testen en bij succes zal ik er over schrijven.

2 thoughts on “Eetbaar onkruid

  1. Pingback: Eetbare onkruiden, deel 2 - Kooi & Co

  2. Pingback: Molsla zelf kweken - Kooi & Co

Geef een reactie