Hoeveel ijslepeltjes gebruik jij in één zomer?

Ijslepeltjes horen bij een bakje ijs. Tijdens een lange zomer kunnen er heel wat door je handen gaan. De meeste ijslepeltjes zijn gemaakt van plastic. Een klein stukje gekleurd plastic dat na het genieten samen met het bakje in de afvalemmer verdwijnt.  Een paar lepeltjes is niet zo groot probleem maar denk je eens in, al de lepeltjes van ons allemaal bij elkaar dat zal toch een enorme berg plastic afval vormen. En niet alle lepeltjes worden gerecycled. Een deel zal bij het restafval terecht komen of worden op de grond gegooid. Kijk maar eens op de grond bij een ijssalon, er liggen altijd meerder afgedankte ijslepeltjes.

Lees verder

Welke tas kies jij?

Wanneer je boodschappen doet is één van de vragen bij het afrekenen: tasje erbij? Of er wordt gevraagd : gaat het zo mee? Zo niet dan komt er direct direct een plastic tas over de toonbank. Ook in de supermarkt en op de markt worden de producten in flinterdunne tasjes aangeboden. Het valt niet mee om zonder plastic zakjes thuis te komen.

20150821_100559Veel van de plastic tassen kan je nog één of meerdere keren gebruiken. Als je ze niet direct weggooit, zijn plastic tassen wel duurzaam. De milieudruk van plastic tassen is relatief laag wanneer allen naar de productie wordt gekeken. Dit geldt vooral van de wat stevige plastic tassen.  Het  probleem van plastic tasjes is dat ze in het milieu kunnen belanden. De meeste mensen hebben wel van de plastic soep gehoord, de drijvende eilanden in het noorden van de Grote of Stille Oceaan waar enorme hoeveelheden plastic en ander afval bijeen drijven. Ook in de Noordzee is het plastic afval een probleem. Het richt een enorme slachting aan onder de dieren. Op land worden dieren gedood omdat ze plastic eten of er verstrikt in raken.

Het grootste venijn zit in de zogenoemde hemdtasjes. Deze tasjes zijn zo dun dat ze vaak maar één keer gebruikt kunnen worden. Daardoor zijn ze dus echt veel slechter voor het milieu. Vanaf 1 januari 2016 wordt in Nederland het gratis hemdtasje verboden. Winkeliers mogen nog wel plastic tassen aanbieden maar dan moet de klant er voor betalen. Dat zullen dus de stevige tassen zijn. In heel Europa worden soortgelijke maatregelen genomen om het gebruik van plastic tassen te verminderen. Het streven is dat in 2025 er nog maar veertig tassen per Europeaan worden gebruikt. Nu wordt dit gebruik geschat op meer dan 200.

Wat kunnen wij als klant doen? Alles vervangen door papieren zakken en tassen is ook geen oplossing. Ook papieren tassen belasten het milieu. Voor papier is de milieudruk  bij de productie zelfs hoger. Er wordt bij de productie meer energie en water gebruikt daarnaast komt er ook meer CO2  vrij. Paper is natuurlijk wel in het milieu stukken beter afbreekbaar. Papieren zwerfvuil zal niet gauw voor problemen zorgen. Daarnaast wordt papier gemaakt uit hout van bomen en die bomen nemen tijdens hun leven heel wat CO2  op. Het is goed om zowel de plastic als papieren tassen meerdere malen te gebruiken. Na gebruik gaat het papier dan in de papierbak en het plastic in de plastic recyclebak.

Het allerbeste is om zoveel mogelijk een eigen tas mee te nemen en die tas ook zo lang mogelijk te gebruiken. Investeer in een jute tas of maak er zelf één van afgedankte gordijnen of oude kleding.

Volgende week in Kooi&Co: maak je eigen tas.

Wegen van gerecycled plastic een probleem?

Afgelopen zaterdag (11 juli 2015) stond in de Volkskrant een bericht over het aanleggen van wegen van gerecycled plastic. Het bedrijf KWR Infra wil plastic afval grootschalig inzetten bij de wegenbouw. Er zijn plannen om de testfase te starten door het aanleggen van een stuk weg. Het klinkt allemaal fantastisch maar er kunnen ook grote problemen ontstaan door zo’n plastic weg. Lees hierover onder de afbeelding van het artikel.Plastic weg aanleggen-Volkskrant 11jun15-20Als voordelen van een plastic weg wordt genoemd dat het sneller kan worden aangelegd, dat het lichter is en niet kan verzakken en zorgt voor minder plastic afval. Helaas wordt een heel klein dingetje vergeten, namelijk de microplastics. Door slijtage van de weg zullen er heel wat plastic deeltjes van de weg afspoelen en zo in het oppervlakte water verdwijnen.

Het probleem van microplastics is bij het grote publiek bekend als de microbeads die in verzorgingsproducten, zoals tandpasta, scrubs en make-up worden toegevoegd. De Plastic Soup Foundation en de Stichting Noordszee startten in 2012 hiertegen de campagne Beat the Microbead (www.beatthemicrobead.org). Door deze campagne hebben inmiddels veel grote cosmeticabedrijven besloten geen producten met microbeads te produceren.

Verzorgingsproducten zijn niet de enige bron waardoor microplastics in het milieu komen. De grootste bron is het plastic zwerfafval. Dit bestaat voor een groot deel uit verpakkingsmaterialen en wegwerpartikelen. Plastic dat langere tijd in het milieu ligt, valt uiteen in kleinere stukjes. Ook kunnen door verf-en kleurstoffen, kunststof kleding, landbouwplastic en slijtage van autobanden microplastics in het milieu komen. Minder microplastics in het milieu kan alleen wanneer ook deze bronnen worden aangepakt.

De autobanden zullen misschien minder slijten op een weg van plastic. Maar door slijtage van het plastic wegdek zal de hoeveelheid microplastic alleen maar toenemen.

Bewust op de fiets?

pizap.com14286843769911

Het valt niet altijd mee om alles even duurzaam te doen. Zo kan je bewust de fiets nemen want dat is natuurlijk lekker duurzaam. Ieder rijdende fiets is weer een auto minder op de weg, nietwaar?

Maar wanneer je netjes de fiets in een stalling achter laat, kan bij terugkomst opeens een plastic hoesje met wervende reclametekst over het zadel zijn aangebracht. Nergens om gevraagd en toch weer een onnodig stuk plastic gekregen.

Een zadelhoesje kan natuurlijk handig zijn wanneer het zadel kapot is. Wanneer het  regent kan het zelfs een uitkomst zijn. Met één beweging het natte hoesje eraf en je kunt droog zitten. Een probleem is dan wel waar je het natte hoesje moet laten.

pizap.com14287711845171

Wanneer er zo’n uitdeelactie is geweest, liggen er in ieder geval heel wat op straat. Onnodige stukken plastic die een eigen leven gaan leiden als zwerfafval.

Als je pech hebt laat de verf van de reclame boodschap nog vlekken achter op je kleren ook. Rare manier van reclame maken.