Onkruid oogsten in de natuur.

Onkruid oogsten in de natuur om zelf te eten is leuk en lekker. Zelfs als je geen tuin hebt kan je zo een maaltje bij elkaar scharrelen. Het is zelfs helemaal trendy, het zogenaamde wildplukken staat de laatste tijd in de spotlights. Er zijn veel mensen die zelf bladeren, bloemen, bessen, noten en paddenstoelen zoeken om te eten. Toch zijn daar risico’s aan verbonden, je moet wel precies weten wat eetbaar is en wat niet. Naast heel veel lekkere planten zijn er ook vieze of zelfs echt giftige soorten. Ook bij het plukken van eetbare planten moet er nog opgelet worden. Pluk geen planten die langs een veld met landbouwgewassen staan, deze planten zijn mogelijk met pesticide bespoten. Pluk ook geen planten op plekken waar veel honden worden uitgelaten of langs een drukke weg. En ruk niet op één plek teveel planten uit. De natuur is gul maar ook kwetsbaar, het zoeken van eetbare planten moet met beleid gebeuren. 

Wil je uit de natuur oogsten dan kan je het beste die planten kiezen die we tot de zogenaamde onkruiden rekenen.Omdat deze planten zich zo sterk verspreiden worden ze onkruid genoemd maar dat is eigenlijk een onaardige naam. Voordeel van onkruid is dat het vaak bekende planten zijn, er is dus weinig kans op vergissen. Wie heeft er vroeger niet eens een bosje paardenbloemen geplukt of op een onprettige manier kennis gemaakt met de brandnetel?

Onkruid oogsten, waarom en welke planten zijn geschikt?

Er zijn erg veel wilde planten die lekker zijn om te eten. Ze verschillen niets met de groenten die we kopen bij de groenteboer. Deze groenten zijn hooguit wat verder geselecteerd om een betere opbrengst te krijgen of een betere smaak. Zo zijn spruitjes en witlof een stuk minder bitter dan vroeger.

Onkruid oogsten is, zeker in het voorjaar, een goede aanvulling van vitaminen en mineralen aan je dagelijkse eten. Onkruiden hebben goede voedingswaarde en soms zelfs een medicinale werking maar dat alleen als je er grote hoeveelheden van eet wat niet snel zal gebeuren. Ieder onkruid heeft zijn eigen uitgesproken smaak, paardenbloem smaakt bitter, zuring iets bitterzuur en zevenblad een beetje als peterselie. 

Mijn persoonlijke top 5 van planten die overal te vinden zijn:

 

Met stip op nummer 1 staat Vogelmuur:

Vogelmuur is één van mijn meest favoriete onkruidplanten. Het is een laag over de grond kruipende plant die voorkomt op akkers, plantsoenen en in tuinen. Het is een vrij tere plant maar door de enorme snelle groei kan het grote oppervlakten bedekken. Het heeft kleine lichtgroene blaadjes en nog kleinere witte bloemen. De plant is heerlijk zacht van smaak. Het kan gestoofd worden als spinazie of rauw worden gegeten in stamppot, in sla of in kruidenboter.

vogelmuur

Op de tweede plaats staat de Brandnetel:

Brandnetel kent iedereen wel. De de prikkende haren maken de plant niet erg geliefd. Het plukken is inderdaad wat moeilijker maar met handschoenen gaat het prima. Door de planten even in kokend water houden verdwijnt de ‘prik’. Net als bij de andere kruiden zijn  de jonge bladeren het lekkerst.  Brandnetel heeft een heerlijk zachte smaak en kan gebruikt worden in hartige groene pannenkoekjes. Voor een basis beslag van 500 ml melk en 250 gram bloem zijn twee volle koppen fijngehakte blaadjes voldoende.

Als derde volgt de Paardenbloem:

Paardenbloem is ook al zo’n bekend onkruid. Eind april kleuren de grasvelden geel van de bloemen. Als de plant bloemen gaat vormen is het eigenlijk al te laat om dit onkruid te oogsten, maar iets eerder zijn de bladeren heel smakelijk. Ik gebruik  de rauwe bladeren fijngesneden in de sla. Het is ook heerlijk om er soep van te maken. Ik heb jaren geleden hier een geweldig recept gevonden.

paardenbloem

Nummer 4 is Zuring:

Van zuring bestaan verschillende vormen. In de afbeelding hieronder zie je linksvoor een zuringsoort met kleine blaadjes en de rode bloempluimen. Achter is een groter soort te zien met enorme bladeren (de lichtgroene bladeren rechts zijn van een spontaan opgekomen framboos). Grote bladeren zijn natuurlijk sneller te oogsten maar hebben wel een vrij harde nerf. De kleinere soorten hebben een iets zachtere smaak. Die gebruik ik het liefst om zuringsoufflé te maken. Ik gebruik hiervoor een standaard recept van spinaziesoufflé en vervang de spinazie door 250 gram zuring (wel een heel werk om 250 kleine zuring blaadjes te plukken, dat lukt slechts één keer per jaar als de moestuin onkruidvrij gemaakt wordt).  Hier een grappig recept om van de grote bladeren een soort chips te maken.

En als laatste komt Zevenblad:

Zevenblad is in de tuin een vervelende onkruid, gelukkig is het heel geschikt om te eten. Bijvoorbeeld voor het maken van pesto. Ik gebruik hiervoor 2 koppen zevenblad en meng dat in de keukenmachine met 3 el cashewnoten, 2 el geraspte kaas en natuurlijk olijfolie, wat citroensap en zout en peper.zevenblad

Eigenlijk zijn al deze onkruiden heerlijk te gebruiken in pesto, soep, salades en stamppot. Pluk de jonge bladeren van 1 soort of maak een mix van verschillende soorten. Durf gewoon te experimenteren. Zeker nu al het groen nog jong en fris is, is er veel te halen in de natuur.

Geef een reactie