Composteerbaar plastic

Steeds vaker wordt plastic vervangen door composteerbare kunststof. Veel biologische producten worden in composteerbaar plastic verpakt en ook de plastic wikkel om tijdschriften is vaak van dit materiaal. Dit plastic wordt meestal bioplastic genoemd.

2015-07-24_19.58.27

De term bioplastic is niet helemaal correct. Composteerbaar plastic kan van biologische grondstoffen gemaakt zijn, zoals van zetmeel uit mais en aardappel. Het kan ook een niet biologische oorsprong hebben. Er bestaat ook composteerbaar plastic gemaakt uit aardolie. Het nadeel van plastic dat geheel bestaat uit biologische grondstoffen is dat het ondoorzichtig is en niet zo sterk. Daarnaast lost het op in water wat natuurlijk zeer onhandig is omdat we vaak juist plastic gebruiken vanwege de eigenschap dat het goed tegen water kan. Daarom wordt het plastic van biologische oorsprong gemengd met het composteerbare aardolie plastic.

Het plastic is goed te composteren en te herkennen aan het kiemblad logo. Wanneer dit logo aanwezig is, kan dit plastic in de groenbak weggegooid worden. Het  plastic wordt dan in zo’n 12 weken helemaal omgezet in compost, CO₂ en water. Maar dit omzetten lukt alleen als het gebeurt in een professionele composteer installatie. Gooi daarom dit plastic nooit op je composthoop in de tuin. Wanneer je geen groenbak hebt kan je het plastic het beste bij het restafval weggooien en niet in de Big Heroes zak om te recyclen.

Zelf geef ik het meeste groenafval aan de kippen of gooi het op de composthoop. Mijn groenbak is daardoor voor het grootste deel gevuld met die knisperende composteerbare plastic zakjes. Het voelt wat tegenstrijdig om plastic in de groenbak te gooien maar dat is iets wat waarschijnlijk snel genoeg went.

Om het hele verhaal nog complexer te maken bestaan er ook oxo-degradable plastics. Dit is een plastic soort gemaakt uit aardolie. Bij het fabricage proces worden metaalzouten toegevoegd waardoor het plastic in kleine brokstukken uiteen kan vallen. Het plastic is ontwikkeld omdat de fabrikanten ook wel door kregen dat er weerstand tegen al het plastic begon te ontstaan. Echter dit plastic kan niet gerecycled worden en voor het milieu is het ook een ramp vanwege de metaalzouten.

Soms staat op bijvoorbeeld een plastic tas vermeld dat het van oxo-degradable plastic is gemaakt. Het beste kan zo’n product bij het restafval. Tot nu toe heb ik niet veel producten gezien die duidelijk gemaakt waren van oxo-plastic. Ik weet niet of dit komt doordat er in Nederland weinig van dit soort producten zijn of omdat het niet goed op het product vermeld wordt. Ik hoop dat het eerste het geval is.

Wasbare wattenschijfjes

wasbare wattenschijfjesWat hebben theedoeken, t-shirts en wattenschijfjes met elkaar te maken? Eigenlijk niets, hoewel ze allemaal gemaakt kunnen zijn van katoen.

En van een theedoeken gecombineerd met een t-shirt kan je de zachtste wattenschijfjes maken. Wattenschijfjes van hergebruikt katoen, die gewassen kunnen worden en daardoor héél, héél duurzaam zijn.

Ik denk dat de meeste vrouwen iedere dag wattenschijfjes gebruiken om bijvoorbeeld de huid van het gezicht te reinigen. Ik gebruik per dag toch wel twee schijfjes, dat is per jaar minstens 700 schijfjes. En al die schijfjes zijn afhankelijk van het soort per 50 tot 100 stuks in een plastic zakje verpakt. Dus 10 tot 20 plastic zakjes en 700 katoenen schijfjes worden per jaar weggegooid.  De meeste wattenschijfjes zijn van katoen. Bij de teelt van katoen worden erg veel pesticiden gebruikt. Al het katoen en plastic dat wordt weggegooid belast het milieu. Dat kan toch anders. Van een zachte versleten theedoek en een oud katoenen t-shirt is het heel eenvoudig om zelf schijfjes te maken.

2015-07-17_16.25.36Ik heb een mal van een stukje karton gemaakt, 11 x 9 cm met afgeronde hoeken. Dit vond ik een ideale maat voor het schijfje. De vorm heb ik met potlood omgetrokken op de stof. Een stukje stof van theedoek en shirt op elkaar gespeld en gestikt op de naaimachine. Ik heb een lockmachine en dat geeft een mooie afgewerkte steek. Maar met een gewone naaimachine gaat het ook heel goed. Je kunt de gewone stiksteek gebruiken. Vervolgens kan je het afwerken met een zig-zag steek, maar echt nodig is dat meestal niet eens. Tricotstof van t-shirts rafelt niet en met een beetje geluk de theedoekstof ook niet.

Met heel weinig moeite heb ik nu een vrolijk gekleurde stapel schijfjes. De restjes stof die overbleven heb ik in kleine vierkantjes geknipt en in een doosje gedaan, die gebruik ik om nagellak te verwijderen. Want hoewel de schijfjes in de wasmachine weer super schoon worden, nagellak verdwijnt helaas niet. Maar dat is het enige nadeel wat ik tot nu toe heb kunnen verzinnen. Of het moet het ophangen aan de waslijn zijn.

Wegen van gerecycled plastic een probleem?

Afgelopen zaterdag (11 juli 2015) stond in de Volkskrant een bericht over het aanleggen van wegen van gerecycled plastic. Het bedrijf KWR Infra wil plastic afval grootschalig inzetten bij de wegenbouw. Er zijn plannen om de testfase te starten door het aanleggen van een stuk weg. Het klinkt allemaal fantastisch maar er kunnen ook grote problemen ontstaan door zo’n plastic weg. Lees hierover onder de afbeelding van het artikel.Plastic weg aanleggen-Volkskrant 11jun15-20Als voordelen van een plastic weg wordt genoemd dat het sneller kan worden aangelegd, dat het lichter is en niet kan verzakken en zorgt voor minder plastic afval. Helaas wordt een heel klein dingetje vergeten, namelijk de microplastics. Door slijtage van de weg zullen er heel wat plastic deeltjes van de weg afspoelen en zo in het oppervlakte water verdwijnen.

Het probleem van microplastics is bij het grote publiek bekend als de microbeads die in verzorgingsproducten, zoals tandpasta, scrubs en make-up worden toegevoegd. De Plastic Soup Foundation en de Stichting Noordszee startten in 2012 hiertegen de campagne Beat the Microbead (www.beatthemicrobead.org). Door deze campagne hebben inmiddels veel grote cosmeticabedrijven besloten geen producten met microbeads te produceren.

Verzorgingsproducten zijn niet de enige bron waardoor microplastics in het milieu komen. De grootste bron is het plastic zwerfafval. Dit bestaat voor een groot deel uit verpakkingsmaterialen en wegwerpartikelen. Plastic dat langere tijd in het milieu ligt, valt uiteen in kleinere stukjes. Ook kunnen door verf-en kleurstoffen, kunststof kleding, landbouwplastic en slijtage van autobanden microplastics in het milieu komen. Minder microplastics in het milieu kan alleen wanneer ook deze bronnen worden aangepakt.

De autobanden zullen misschien minder slijten op een weg van plastic. Maar door slijtage van het plastic wegdek zal de hoeveelheid microplastic alleen maar toenemen.

Iedereen op safari deze zomer

afval van drankverpakkingen op straatWe kunnen deze zomer allemaal op safari en met een beetje geluk vinden we de big 5! Alleen in plaats van jagen op de olifant, neushoorn, buffel, leeuw en luipaard richten wij ons op drankverpakkingen.

Met deze safari jaag je op het zwerfafval bij je de buurt. Je schiet je vondst met de camera van je telefoon. De foto’s stuur je naar TrasHunters. Door alle foto’s wordt zo een goed beeld gekregen waar al het afval vandaan komt. Op www.trashhunters.org kun je een gratis app downloaden en ook nog veel meer lezen over deze campagne.

En wat kan je zoal tegen komen op deze safari? Wanneer je zoekt naar drankverpakkingen zal je vast één van deze big 5 vinden, verpakkingen zoals :

  • de grote PET fles
  • de kleine PET fles
  • het aluminium blikje
  • het kartonnen pakje
  • de pouche, dat is zo’n opvouwbare zakje

Waarom is meedoen aan deze actie juist op dit moment nog meer belangrijk?

Trash Hunter vermoedt dat er minder grote PET flessen op straat zwerven omdat deze flessen worden ingeleverd vanwege het statiegeld. Op dit moment is er veel te doen over het afschaffen van het statiegeld. Frisdrankproducenten, supermarkten en zelfs Plastic Heroes willen het statiegeld laten verdwijnen. Dit moet natuurlijk voorkomen worden. Het zou misschien zelf beter zijn op alle plastic verpakkingen statiegeld te heffen. Misschien dat dan minder flesjes op staat worden achtergelaten.

Kruiden kweken

2015-06-24_10.13.37

Het is niet iedereen gegund om een enorme tuin bij het huis te hebben waar alle groenten en fruitsoorten duurzaam kunnen groeien. Velen moeten het doen met een balkon en soms zelfs dat niet eens. Toch is het heel goed mogelijk om in potten heel wat te laten opgroeien. Alle aardappels voor het hele jaar zal niet lukken maar dat kunnen de meeste tuinbezitters ook niet. Met een kleine tuin moet je ook keuzes maken.

Ik heb een hele fijne tuin maar daar kan lang niet alles groeien. En al zou het wel kunnen dan zorgt een heel leger slakken er wel voor dat het grootste deel van de plantjes weer verdwijnt. In mijn tuin zijn alleen de hele sterke fruitheester overgebleven. Alle kwetsbare planten zoals sla, andijvie, peultjes, biet en kruiden laat ik nu in plantenbakken groeien. Die bakken staat één hoog op het dak van de erker. Ook daar loopt nu en dan een slakje of een ander beest maar die kan ik met de hand wegvangen. Kweken van groenten en kruiden gaat dus heel goed in bakken. Het is alleen wat meer werk om te zorgen dat de bakken niet uitdrogen.

Eén van de grootste frustraties van het zelf kweken van groenten is dat wanneer net je een grote hoeveelheid groente kan oogsten, die zelfde soort groente in de winkels ook voor bijna niets verkocht wordt. Ik heb daarom gekozen zoveel mogelijk kruiden te kweken. Ik gebruik bijvoorbeeld het hele jaar door veel koriander. De prijs van één bosje valt wel mee maar iedere week een bos gaat toch lekker aantikken. Daarom zorg ik dat ik altijd koriander in potten heb staan. ’s Zomers buiten en ’s winters gewoon op de vensterbank.
Koriander laat zich makkelijk zaaien. Een zakje korianderzaad kost minder dan de prijs het bosje kruid. Het mooie van koriander is dat het na zo’n 4 weken al is te oogsten. Wanneer je een klein deel van de plantjes laat doorgroeien en de bloemen in bloei laat komen zijn er binnen 4 weken een heleboel nieuwe zaadjes gevormd. Die kan je drogen en later weer zaaien. Je kunt het natuurlijk ook kiezen het zaad te roosteren, met een vijzel fijn stampen en door het eten doen. Wanneer de planten binnen staan komt er helaas erg weinig zaad aan de plant. Er zijn dan te weinig bestuivende insecten. Maar als het goed is heb je tegen die tijd al genoeg zaad geoogst om volgend jaar weer vrolijk verder te kunnen gaan.

(Op de linker foto zie je 2 kleine blauwe bakjes met zaadjes. Het bovenste is gevuld met gekocht zaad, de onderste met zelf geweekt zaad. Groeit allebei even goed. Rechter foto rij van boven naar beneden: 2 weken na zaaien, 4 weken na zaaien 6 weken na zaaien met bloem.)