Kroonkurk

kroonkurkspelden verzamelingDit is alweer de 13e blogpost!

In de voorgaande 12 gingen over serieuze onderwerpen zoals verspilling, afval, duurzaamheid, milieubewust enzovoort. Soms misschien helemaal niet zo leuk om over te lezen. Toch hoop ik dat er lezers zijn geweest die de informatie nuttig of interessant vonden en er naar gehandeld hebben. Misschien is er één iemand eens vaker naar de glasbak gegaan. Heeft een ander steeds een eigen boodschappentas meegenomen en heeft een derde producten in glas gekocht. Of misschien hebben lezers de blog onder de aandacht van meer mensen gebracht. Ook nuttig want hoe meer mensen het lezen, hoe meer mensen misschien iets groener gaan leven.

Voor al die lezers die hun best hebben gedaan heb ik en beloning, een echte recycle-onderscheiding namelijk de KROONKURKSPELD. Daarom vind je dat je in aanmerking komen voor de kroonkurk onderscheiding, mail je email adres naar me en ik stuur je zo snel mogelijk er één toe.

Huh, kroonkurkspeld, wat is dat? Hieronder volgt een kleine uitleg:

KROONKURK= v.(m.) -en metalen dopje met gekartelde rand ter afsluiting van flessen die met koolzuurhoudende drank zijn gevuld, de binnenkant is ingelegd met kurk, polyvinylchloride (pvc) of polyetheen.

De kroonkurkspelden zijn gemaakt van echt gebruikte kroonkurken. Om de kroonkurk is met zwart katoen een omhulsel gehaakt en er is een speld aan de achterzijde bevestigd. De speld kan dus als een soort versiersel gedragen worden op kleding enzo.

kroonkurkspeld

Druk op de knop Lees verder voor de DIY beschrijving Lees verder

Voedingsindustrie

IMG_20150527_192956De voedingsindustrie een spelletje met ons. Op bewerkt voedsel staat op het etiket informatie wat er precies in het product zit. Voor de consument is dat heel handig zodat direct duidelijk is wat in het product zit. Nou ja, dat zou het in theorie moeten zijn.

Op het etiket van een blikje soep kunnen wel 60 ingrediënten vermeld staan. Veel ingrediënten zijn duidelijk zoals tomaten, suiker, ui, zout en witte peper. Dit zijn zaken die we zelf zouden gebruiken wanneer we soep maken. Andere ingrediënten zijn een stuk onduidelijker, zo staat onder meer vermeld: stabilisator (E451 en E542). Na opzoeken blijkt dat E542 beendermeel is en E451 een stof genaamd pentanatriumtrifosfaat. Beendermeel is op zich duidelijk maar pentanatriumtrifosfaat is heel wat onduidelijker.

De stoffen met zo’n E-nummer worden ook wel additieven genoemd. Deze stoffen zorgen dat de eigenschappen als geur, kleur en smaak bewaard blijven. Ze kunnen op het etiket met een E-nummer vermeld staan maar de fabrikant kan er ook voor kiezen de echte naam van de toevoeging te vermelden. Nu zal een fabrikant niet snel kiezen voor pentanatriumtrifosfaat, in dit geval zal dus eerder het E-nummer vermeld worden.

Echter steeds meer consumenten kopen liever geen producten waar veel E-nummers op vermeld staan. Zij zien de E-nummers als chemische voedseltoevoegingen en zijn daar bang voor. Dit is trouwens niet geheel juist, er zijn heel wat stoffen die aan voedsel worden toegevoegd die een natuurlijke oorsprong hebben. Neem bijvoorbeeld pectine in jam. Dit is een natuurlijke stof, komt voor in appels en pruimen, en heeft een E-nummer. Zelfs vitamine C heeft ook een E-nummer en wordt aan voedsel toegevoegd om het langer houdbaar te houden.

Op de angst van de consument springt de fabrikant handig in. Allereerst wordt de verpakking aangepakt met kreten als: ambachtelijk, rustiek, uit eigen keuken. En in plaats van E-nummers wordt een prachtige omschrijving gebruikt. Een voorbeeld: op een blikje knakworst wordt rozemarijnextract vermeld. Dat klinkt natuurlijk goed, heerlijk geurende rozemarijn in de worstjes. Maar je denkt toch niet dat ergens in de worstfabriek iemand rozemarijnblaadjes staat fijn te hakken? Rozemarijnextract heeft een E nummer (E-392) en wordt gebruikt als anti-oxidant. Daardoor is de worst minder snel ranzig. Van rozemarijn smaak zal je trouwens niets proeven. Uit het kruid worden via een chemische weg de anti-oxidante stoffen geïsoleerd. Door dit hele proces is er van smaak en geur niets meer over. Kortom de consument is gefopt.

20150520_151720Wij, als consument, moeten ons niet meer als speelbal van de voedingsindustrie laten gebruiken. Laten we daar zelf iets aan doen. Door geen bewerkt voedsel te eten maar voedsel te kiezen dat is bereid uit verse, eerlijke ingrediënten. Dat betekent wat vaker zelf aan de slag gaan in de keuken. Kost wat tijd maar het eten is (misschien na enige oefening) lekkerder en veel gezonder!

9 Tips om minder plastic te gebruiken

IMG_20150525_095017Het is niet eenvoudig om al het plastic uit ons leven te bannen. Maar het is wel mogelijk om met een paar eenvoudige handelingen minder plastic te gebruiken. Vooral wanneer het gaat om de zogenaamde wegwerp artikelen, die kunnen met weinig moeite vervangen worden.

Recyclen vermindert wel de hoeveelheid plastic op de vuilnisstortplaats maar er kunnen slechts een paar soorten plastics echt gerecycled worden. En dan kost het recyclen ook nog een veel energie en water en dat is toch uit verhouding wanneer het om afval van producten voor éénmalig gebruik gaat.

Hieronder wat tips die eigenlijk een kleine moeite zijn maar een groot verschil kunnen maken in de hoeveelheid afval.

  1. neem altijd je eigen boodschappentas mee. Weiger al die plastic tasjes.
  2. koop geen water in een fles. We hebben in Nederland uitstekend water uit de kraan. Vul een fles die je vaker kan gebruiken met kraanwater.
  3. koop zoveel mogelijk producten in karton in plaats van plastic. Vaak is bijvoorbeeld rijst in een kartonnen doos of in een plastic zak te koop. Kies dan voor de kartonnen verpakking.
  4. neem zelf je lunch naar school of werk zodat je geen lunch hoeft te kopen die in plastic verpakt is. Gebruik dan wel een lunchbox in plaats van plastic zakjes.
  5. gebruik geen rietjes en roerstokjes.
  6. hergebruik de zakjes voor het afwegen van groenten in de supermarkt of zoek een supermarkt die papieren zakken aanbiedt.
  7. gebruik met cosmetica waaraan kleine deeltjes microplastic zijn toegevoegd. Deze deeltjes worden ook wel microbeads genoemd en zijn op de verpakking te herkennen aan de vermelding polyethylene (PE), polypropylene (PP) en polyethylene terephtalate (PET). Op de site van de Stichting Noordzee is een lijst te vinden over de producten waarin microplastic aanwezig is.
  8. gebruik geen weggooi scheermesje met houder maar kies voor een houder waar de mesjes vervangen kunnen worden.

En dan nummer 9, maar deze laatste tip is misschien meer iets voor de gevorderden: neem een eigen beker mee wanneer je onderweg (bijvoorbeeld op het station) koffie koopt. Veel bekers zijn van polystyreen en zelfs de koffiebekers, die op papieren bekers lijken, hebben meestal een binnenlaag van plastic.

Misschien voel je je voor joker staan wanneer je in de supermarkt je eigen zakje meeneemt maar bedenk dat dit de enige manier is om de producenten duidelijk maken dat we genoeg hebben van al dat onnodige plastic. Wanneer wij met z’n allen al die producten laten liggen gaan de producenten vanzelf nadenken over een oplossing. Zo zijn er al verschillende cosmetica producenten die microplastics uit hun producten bannen. Ook zijn er al een paar winkelketens die stimuleren geen tassen voor éénmalig gebruik te gebruiken.

Plastic verpakkingen

plastic in huisDe hele dag komen we met plastic in aanraking. Het begint ’s morgens in de badkamer  de tube tandpasta, deoroller en bodylotion, bij het ontbijt plastic deksel van de pindakaaspot en de verpakking om de kaas, de fles afwasmiddel. Zo gaat het de hele dag door. We kunnen ook niet meer zonder. Kijk maar eens om je heen en probeer je voor te stellen dat al die plastic producten van een ander materiaal gemaakt zouden zijn. Soms is dat ook helemaal niet handig. Een glazen fles met shampoo kan kapot vallen op de douchevloer. Dat heb ik één keer meegemaakt en is een nare ervaring, kan ik je verzekeren.

Dat plastic een materiaal is dat zeer slecht is voor het milieu, is zo langzamerhand wel duidelijk. Er verschijnen ook steeds meer berichten dat al het plastic ook niet zo gezond is. Op babyspeentjes, drinkflesjes en speeltjes staat vaak dat ze geen weekmaker bevatten. Maar hoe zit het dan met het plastic van ons flesje water of wat om ons eten zit?

Om het extra moeilijk te maken zijn er verschillende soorten plastic. De ene soort is wat veiliger dan de andere  Wanneer je goed zoekt zie je op het plastic product vaak een symbool staan, een soort driehoekje met een cijfer erin of ernaast en een letterafkorting eronder. Aan dit coderingssysteem kan je zien om welk soort plastic het gaat.

plastic symbolen Helaas wordt het de consument niet eenvoudig gemaakt om de soorten plastics te herkennen. Als er al een symbool te vinden is, is het ook nog uitermate klein. Eigenlijk kan je niet zonder vergrootglas boodschappen doen.Daarom hieronder nog een schema van de verschillende symbolen:Recycling symbol for different types of plastic materialIn het onderstaande lijstje zie je om welk soort plastic het gaat:

  • code 1-PET, polyethyleentereftalaat is tamelijk veilig. De meeste water- en frisdrank worden hiervan gemaakt.
  • code 2-HDPE, hoge dichtheid polyethyleen, in gebruik waarschijnlijk veilig en is gemakkelijk te recyclen. Dit materiaal wordt gebruikt voor flessen voor shampoo, schoonmaakmiddelen, plastic tassen en soms speelgoed, voor plastic containers en buizen.
  • code 3-PVC, polyvinyl chloride is een minder prettig soort plastic en kan maar beter vermeden worden. Bij de productie komt het giftige dioxine vrij daarnaast worden vaak weekmakers toegepast. Het is te herkennen aan de sterke geur. Luchtbedden, opblaasboten en zwembandjes kunnen van PVC gemaakt zijn.
  • code 4-LDPE, lage dichtheid polyethyleen waarschijnlijk veilig. Het is een zacht soort plastic en wordt gebruikt voor plastic tasjes en huishoudfolie
  • code 5-PP, polypropeen  ook deze soort wordt gezien als veilig. Het is een hard soort plastic, veel producten voor in de keuken zijn van PP gemaakt, maar ook plastic meubelen, jerrycans, auto onderdelen, sluitingen van flessen.
  • code 6-PS, polystyreen, dit soort kan beter vermeden worden vanwege het mogelijk lekken van styreen. Wordt gebruikt voor wegwerpbekers, hamburger- en frietbakjes, vleeswarenschaaltjes en die piepschuimblokken die ter bescherming om apparaten zitten wanneer je die koopt.
  • En dan is er nog code 7, dit is een verzamelgroep. Bevat ondermeer het uiterst slechte PC (polycarbonaat), PU (polyurethaan) maar ook bioplastics.

Veilig betekent dat we met de kennis van nu geen directe problemen voor de gezondheid te verwachten zijn. Maar realiseer je dat nog lang niet alles bekend is. Wanneer je de code niet kan achterhalen probeer dan in ieder geval het contact van het plastic met je huid of met je eten te vermijden.

Je kunt proberen in je eigen keuken op safe te spelen. Probeer zoveel mogelijk plastic producten te vervangen door glazen of rvs. Vervang de plastic zeef door één van metaal. Plastic kommen zijn ook eenvoudig te vervangen door aardewerk, glas of rvs.

Warm voedsel of hete drank in plastic kan je maar beter vermijden. Door de warmte kunnen er meer chemische stoffen uit het plastic vrijkomen. Denk ook aan je waterflesje, laat die niet in de zon liggen! Beter is om voor een metalen fles te kiezen. En kies bij de producten die je koopt zoveel mogelijk voor verpakkingen zonder plastic. Dat is nog een hele klus en het gewicht van de boodschappen wordt een stuk zwaarder. Maar bedenk: minder plastic gebruiken is beter voor onze gezondheid en voor het milieu. Dubbele winst dus!